Dag 20 Naar Jasper

Als we om 8:30 uur opstaan staat de Athabasca gletsjer al volop in zon. Dat is bijzonder wakker worden op deze plek.

Vandaag gaan we op weg naar Jasper, zo'n 100 km rijden. Onderweg maken we 3 stops bij de mooie watervallen die we tegenkomen. Elke waterval is weer even indrukwekkend. 

Maar ook de Icefield Parkway blijft een schitterende weg. Heel makkelijk te berijden, breed genoeg (zodat je veilig aan de kant kan parkeren als je wild spot) en zonder scherpe bochten. En dat in berggebied. Met zo'n 90 km per uur mag je deze weg rijden maar met onze fluisterstille bak moet je goed opletten want voor je het weet zit je boven de 100.

Tegen de middag neemt de bewolking toe. Geen verrassing want voor Jasper is smiddags regen voorspelt.

Op 30 km voor Jasper gaan we de gevolgen zien van de enorme bosbranden die hier in 2024 gewoed hebben. Op 22 juli brak door blikseminslag op 3 plekken brand uit. Door de droge condities en sterke wind was dit na 2 dagen 1 grote brand. Pas op 7 september was de brand onder controle. Een gebied zo groot als Texel is afgebrand. Een triest gezicht al die kale zwarte restanten van bomen.

Bij de laatste waterval (Athabasca Falls) ziet Hetty een mannetjes elk met fors gewei. Maar nadat we de auto geparkeerd hebben en teruglopen is het hert ook al verdwenen in het afgebrande bos.

We zijn net op weg voor de laatste 20 km en zien dan 4 auto's aan de kant van de weg staan. Dat betekent een dier. En ja hoor...daar is hij dan, onze 1e zwarte beer.

Hij (of zij) loopt rustig te grazen in de berm en laat zich goed op de foto vastleggen.

.

Ondertussen zien we de bui voor ons ontwikkelen maar hebben er nauwelijks last van.

Als we in Jasper op de Whistlers Campground arriveren is het nagenoeg droog. We staan net op onze gereserveerde plek op korte afstand van verbrande bomen en zien her en der ook omgevallen bomen liggen. Dit is dus net voor onze aankomst gebeurd. Onze buren stonden hier blijkbaar met een daktent maar die kunnen op zoek naar een andere.

Een parkranger komt langs om te zeggen dat dit stuk terrein geëvacueerd wordt want ze verwachten nog een bui waar veel wind achter kan zitten. Nu zijn wij nogal nuchter en bomen die omliggen vallen geen 2e keer.

We krijgen een andere plek toegewezen, iets minder leuk gelegen en zonder firepit. Dat wordt echter gelijk netjes financieel verrekend. Dan komende 2 nachten maar geen kampvuur.

Wel een bizarre plek zo'n afgebrande camping die toch al weer in gebruik is. Jasper moet het hebben van het tourisme dus is alles op alles gezet om in 2025 weer gasten te ontvangen.

We nemen eerst onze rust. Ondertussen blijft de bui uit en klaart het zelfs op.

Hetty merkt een vrouwtjes Elk op die op circa 30 m van ons vandaan rustig in het gras ligt. Kees heeft alle tijd om er foto's van te maken. Wij vermoeden dat het dier spoedig moet bevallen. Zij blijft zeker 2 uur op deze plek liggen.

Na het eten (pasta bolognese) en de afwas besluiten we een stukje te gaan rijden. Kees kreeg een tip van een vrouw, die ook de elk op de foto vastlegde (en ook overtuigd was dat de bevalling niet lang op zich liet wachten), waar zij tot 2 keer toe een grizzly vrouwtje met 2 cubs had gezien. Op slechts 1 km van de camping. Van de ranger hadden we gehoord dat gisteren deze berenfamilie over de campground zwierf.

En ja hoor, op de bewuste locatie zagen we de berenfamilie. Ondertussen was het wel weer gaan regenen dus de licht omstandigheden waren niet optimaal. Ook de vele kale zwarte bomen/takken tussen weg en beren maakte het lastig om ze goed voor de lens te krijgen. Maar ook al het met eigen ogen zien is al heel mooi.

Morgen maar eens kijken of we ze beter in beeld krijgen. 

Als we tegen 21 uur terug zijn, is de elk verdwenen. We zijn benieuwd of we haar nog terugzien morgen.

De weersverwachting voor morgen is in ieder geval zonnig met graadje of 22.

Ook deze dag gaat de boeken in als een bijzonder mooie en afwisselende dag.